NL

Wat kan er veel gebeuren in vier weken…

We zijn weer een paar weken verder… Hoe gaat het met zwangere kraamverzorgende Wendy? Inmiddels is ze 16 weken zwanger. Ze vertelt je in deze blog over de afgelopen maand: het bereiken van de twaalfde week (mijlpaal!), afspraken bij de gynaecoloog en andere zwangerschapsbelevingen.

Mijlpaal

Om te beginnen ben ik zo blij met alle leuke reacties op mijn eerste blog, waarin ik vertelde dat ik als kraamverzorgende werk en ook nog eens zelf zwanger ben. Dank jullie wel! Ik ben weer een maand verder. Een maand waarin weer veel is gebeurd. Het begon met een mijlpaal; de grens van 12 weken is bereikt! Behalve extreme vermoeidheid en weinig eetlust (lees: geen zin om te koken en na drie happen zit ik vol), voel ik me deze twaalfde week prima.

Gynaecoloog

De 13e week van mijn zwangerschap begon wat minder leuk. Tijdens mijn laatste bezoek aan de verloskundige kwam naar voren dat ik een hoge bloeddruk had. Mijn verloskundige had hierover overlegd met de gynaecoloog. Ze belde me in het begin van de week of ze me zo snel mogelijk kon zien. Je kan begrijpen dat ik wel even schrok… Ik belde gelijk naar het ziekenhuis voor een afspraak. Die middag kon ik al terecht, zo snel! Toen ik daar aankwam, maakte de gynaecoloog eerst een echo. Zo was ik wat meer ontspannen vóór het meten van mijn bloeddruk. De echo was dan wel heel leuk om te zien. Weer even kijken naar het wondertje en luisteren naar het hartje. Toen was het moment daar, het meten van de bloeddruk…

Deze was uiteraard te hoog, 147/91. Het plan? Aan de bloeddrukmeter gaan, opnieuw bloed laten prikken, urine inleveren, beginnen met het slikken van bloedverdunners en over twee weken weer terug op controle. Ik schrok wel even; terug op controle? Toch moet ik me er maar bij neerleggen dat ik de beste zorg krijg zo. Gelukkig verloopt de rest van week 13 rustig.

Ik ben weer een maand verder. Een maand waarin weer veel is gebeurd. Het begon met een mijlpaal; de grens van 12 weken is bereikt!“ Kraamverzorgende Wendy

Het regelen van de kraamzorg

De weken vliegen echt voorbij… Week 14 verloopt ook rustig. Het werk gaat gewoon door; dit gaat me nog altijd goed af. Geen klachten en zoals altijd doe ik mijn werk met plezier. Bovendien merk ik dat de vermoeidheid wat begint af te nemen. Wel is mijn eetlust er nog steeds niet. Salade en fruit gaat er gelukkig wel goed in. Zo krijg ik toch mijn vitaminen binnen.

Deze week bedenk ik me dat het tijd is om mijn kraamzorg te regelen. Het is verstandig om me tijdens de zwangerschap zo vroeg mogelijk aan te melden voor kraamzorg. Op die manier kan ik samen met ZiNkraamzorg alles zo goed mogelijk regelen met mijn zorgverzekeraar en afstemmen met mijn huisarts, verloskundige en gynaecoloog. In mijn vorige blog vertelde ik al over het kiezen van een verloskundige, maar deze week stond ik voor een ander dilemma; de voorkeur geven aan een kraamverzorgende. Al mijn collega’s zijn heel fijn om mee te werken. We kunnen allemaal bij elkaar terecht als we er even niet uitkomen. Maar dit gaat toch wel wat verder dan dat. Een kraamverzorgende treed ons privéleven binnen en zal een week lang blijven. Uiteindelijk hakken Thijs en ik de knoop door. Nu maar afwachten of het ook allemaal zo gaat lopen…

De bevalling

Week 15 is aangebroken. Er zijn twee weken voorbij sinds de vorige afspraak, dus tijd voor een nieuw bezoekje aan de gynaecoloog! Ze begon weer met het maken van een echo. Dat is dan weer een voordeel aan het bezoekje ;-). Nog altijd maakt het kleintje het prima. Na de ontspanning was het wederom tijd voor de bloeddrukmeting. Deze was hetzelfde als de vorige keer. De urine was verder in orde. Wel lieten de bloeduitslagen een afwijking zien en waren de leverwaarden aan de hoge kant. Geen reden voor paniek, maar het moet wel in de gaten worden gehouden.

Ik begon met spugen. Je leest het goed; bij de meeste zwangere vrouwen gaat dit na twaalf tot zestien weken over, maar bij mij begint het in de vijftiende week! Zo zie je maar, wat kan een zwangerschap verschillen…“ Kraamverzorgende Wendy

Na de meting vertelde de gynaecoloog me dat ik toch echt bij hen onder behandeling blijf. Ik zal dus ook moeten bevallen in het ziekenhuis. Deze informatie viel niet zo lekker bij me, omdat ik het me anders had voorgesteld. Helaas, mijn droombeeld van thuis bevallen gaat niet door… Toch is het belangrijk dat ik me er bij neerleg; mijn gezondheid en herstel staan natuurlijk op nummer 1. Hierna maakten we een afspraak voor over drie weken. Ik zal jullie natuurlijk op de hoogte houden in mijn volgende blog.

Wat er verder nog speelde deze week? Mijn eetlust begint heel langzaam terug te komen. Wel ben ik begonnen met spugen. Typisch, bij de meeste zwangere vrouwen gaat dit na twaalf tot zestien weken over, maar bij mij begint het in de vijftiende week! Zo zie je maar, wat kan een zwangerschap verschillen… Gelukkig hoef ik alleen te spugen en voel ik me er niet ziek bij. Eén keer per dag voel ik het opkomen, ga ik naar het toilet en dan kan ik de rest van de dag prima door zonder klachten.

Volg mijn ervaring

Dat was het weer voor deze maand. Wil je op de hoogte blijven van mijn ervaringen als zwangere kraamverzorgende? Houd mijn blogs in de gaten!

Lieve groetjes,

Wendy, Kraamverzorgende bij ZiNkraamzorg

Heb je de eerste blog van Wendy ook gelezen? In haar vorige blog stelt Wendy zich voor, vertelt ze hoe ze erachter kwam dat ze zwanger was en hoe de weken erna verliepen.

Lees hier de eerste blog van Wendy