NL

Terugblik op de bevalling

Twee maanden geleden is Teamcoach Amy bevallen van een wolk van een dochter: Mégan! Nu alles thuis een beetje op de rit is, is het tijd voor een korte terugblik. Hoe heeft Amy haar bevalling ervaren? En was de bevalling zoals ze verwacht had? Lees er alles over in haar (helaas) laatste blog!

Rampscenario's

Bijna mijn gehele zwangerschap was ik best optimistisch betreft de bevalling. Mijn motto luidde dan ook, ‘Het moet er hoe dan ook uit’. Toch maakte ik mij de laatste weken zorgen, het kwam steeds dichterbij. Ik keerde enorm in mijzelf, alsof ik mij aan het voorbereiden was.

Echt alle rampscenario’s kwamen voorbij, ik kon ook niet meer positief denken. In mijn geval wist ik best veel, wat voordelen kan hebben maar ook zeker nadelen. Had ik mij dan toch te weinig voorbereid door mijn optimisme? Nee, ik denk dat het vooral belangrijk is je eigen gevoel te volgen tijdens de zwangerschap. Elke vrouw bereid zich anders voor. Ik ben ook van mening dat in welke vorm je je ook voorbereid, er altijd toch een stukje angst bij komt kijken.

Voorweeën

Bij de laatste controle afspraak bij de gynaecoloog werd er een afspraak ingepland om ingeleid te worden. Dit zou op maandag 24 juni gaan plaatsvinden. Wel had ik stille hoop dat ze nog uit zichzelf zou gaan komen. Maar ik had er een hard hoofd in.

Een week voordat ze werd geboren, had ik iedere nacht (achteraf gezien) voorweeën. Elke nacht bouwde kramp, zo voelde het voor mij, zich op en kwamen de krampen korter op elkaar. In de loop van de ochtend zakte dit weer af en had ik de rest van de dag vrijwel geen last meer. En dan aan het eind van de avond bouwde het dan weer op. Ik heb dit zeker 4 nachten gehad. De eerste dagen kon ik er nog wel doorheen slapen, alleen bij de laatste 2 nachten waren de krampen zodanig erg dat ik er amper van heb kunnen slapen.

Vol verbazing duurde een wee 50 seconden en zat er ongeveer 5 minuten tussen. Dit vond ik een reden om maar eens het ziekenhuis te bellen.“ Amy, teamcoach ZiNkraamzorg

Warme kruik

Zaterdagavond 22 juni zaten we bij vrienden. Ik voelde mij niet topfit. De krampen begonnen weer. Mijn vriendin bood mij een warme kruik aan, dit hielp enorm en de krampen namen dan ook snel af. Robin en ik zijn op tijd naar huis gegaan, de kruik heb ik meegenomen. Ik nam afscheid van mijn vriendin die nog zei: "de volgende keer dat ik je zien ben je moeder".

Eenmaal thuis aangekomen, ging ik met een nieuw gevulde warme kruik naar bed, met het idee dat ik beter zou gaan slapen dan de andere nachten. Om 23.00 uur lag ik nog geen 5 minuten in bed en ja hoor ze begonnen weer, de krampen! Omdat ik er al vanuit ging dat ik wederom toch niet best zou kunnen slapen, ben ik maar in bad gegaan. In de hoop dat door de warmte de pijn minder zou gaan worden.

Dit bleek toch niet helemaal het geval. Gevoelsmatig leken de krampen regelmatig terug te komen. Dus ik Robin uit bed geroepen om toch maar eens te gaan timen. Even snel een appje gedownload. Vol verbazing duurde een wee 50 seconden en zat er ongeveer 5 minuten tussen. Dit vond ik een reden om maar eens het ziekenhuis te bellen. Ze adviseerden mij om het nog een uurtje aan te kijken, mocht het niet weggaan, dan weer eens te bellen.

De verpleegkundige zei tegen mij: je bent hartstikke aan het bevallen!“ Amy, teamcoach ZiNkraamzorg

Naar het ziekenhuis

03.00 uur: De krampen blijven aanhouden en komen nog steeds regelmatig. Wij weer bellen naar het ziekenhuis en aangegeven dat ik het toch fijn vond om beoordeeld te worden. Voor de zekerheid de vluchtkoffer meegenomen. De hond laten ophalen door mijn schoonmoeder. In de auto zei ik nog tegen Robin: "het zal vast wel niks zijn".

03.30 uur: Bij aankomst werd ik aangesloten op de monitor. Ik was erg benieuwd of er wel weeënactiviteit te zien zou zijn, omdat mijn weeën vooral in mijn rug zaten in plaats van in mijn buik. Maar dat blijkt niks uit te maken, er kwamen enorme pieken op het scherm! De verpleegkundige zei tegen mij: "je bent harstikke aan het bevallen"! Ik kon het bijna niet geloven, ze komt dus toch uit zichzelf! De dag voor de inleiding.

Helaas vertelde de verloskundige mij dat ik krap 5 cm had. Dat betekende 1 cm erbij in 3 uur tijd! Jeetje wat was dat balen zeg. De moed zakte wel even in mijn schoenen.“ Amy, teamcoach ZiNkraamzorg

Weeënstorm

04.00 uur: Ik werd getoucheerd en had al 4 cm! Wat een goed begin! Uit ervaring weet ik dat je ongeveer een cm per uur ontsluit. Tussen 06.00 a 07.00 uur zou ik weer gemeten worden. In de tussentijd ben ik in bad gegaan, de warmte van het water hielp mij enorm. Het gaf mij afleiding en ‘pijnverlichting’.

07.00 uur: De weeën bleven zich opbouwen en werden pijnlijker. Ik had goede hoop dat ik er weer wat centimeters bij zou hebben. Helaas vertelde de verloskundige mij dat ik krap 5cm had. Dat betekende 1 cm erbij in 3 uur tijd! Jeetje wat was dat balen zeg. De moed zakte wel even in mijn schoenen.

09.30 uur: Met wat piepen en klagen wist ik weer 2,5 uur verder te komen zonder pijnstilling. Lang leve de warmte van een bad en douche. Maar wat vond ik de weeën pittig! Zeker wanneer je even van houding ging verwisselen. Bij het toucheren, bleek ik 7 cm te hebben. Gelukkig weer 2 cm erbij! Ook werden mijn vliezen gebroken. Dit zorgde voor behoorlijk wat heftigere weeën, die nog sneller op elkaar kwamen. Een weeënstorm. Dit ging ik niet nog eens 3 uur volhouden, zei ik. Na overleg met de verloskundige, heb ik gevraagd om remifentinyl.

De verloskundige en de verpleegkundige moedigden mij aan: ‘persen persen’!“ Amy, teamcoach ZiNkraamzorg

Oerkracht

10.00 uur: Er werd nogmaals getoucheerd voordat het infuus werd geprikt met de morfine. Ineens bleek ik binnen 30 minuten op 9 cm te zitten! Ondanks dat ik op de 9cm zat en het einde vrijwel in zicht kwam, heb ik er toch voor gekozen alsnog gebruik te willen maken van de remifentinyl. Theoretisch zou ik nog een uur de weeën op moeten vangen. De morfine werkte meteen en wat vond ik het heerlijk even te kunnen bijkomen. Ik kon weer lachen en wat grapjes tussendoor maken. In plaats van er een uurtje over te doen om tot volledige ontsluiting te komen, deed ik dat in 30 minuten.

10.30 uur: Kort na de 10 cm ontsluiting begon de persdrang. Jeetje, wat een oerkracht komt er dan vrij! Ik kreeg het niet meer voor elkaar om deze weeën weg te puffen. Gelukkig mocht ik wat meeduwen van de verloskundige. Dit heb ik 30 minuten zo kunnen volhouden.

11.00 uur: Het was tijd om actief mee te persen. Ik ging er vanuit nog zeker wel 1 uur bezig te zijn, want dat is gemiddeld wat er staat voor persen. Bij de eerst volgende wee, duwde ik zo hard als ik kon naar beneden. Zowel de verloskundige als de verpleegkundige moedigde mij aan: "persen persen"!

Vol verbazing bleek de baby al bij de eerste perswee de bocht om te komen. Dit ging toch iets te snel, volgens de verloskundige. Na nog 2 persweeën volgend, waarbij ik niet meer hard mocht mee duwen, werd om 11.13 uur onze prachtige dochter Mégan geboren! Wat een liefde komt er vrij als er zo’n kleintje op je buik ligt!

Helaas door de te hoge snelheid tijdens het persen, moest ik nog voor OK. Een subtotaal.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik mij nog nooit zo naar heb gevoeld na de bevalling. Dat een mens zoveel pijn kan hebben. Ik kon amper het bed uit komen, laat staan lopen. Gelukkig ben ik goed hersteld en bewijst het maar weer hoe sterk wij vrouwen zijn!“ Amy, teamcoach ZiNkraamzorg

Gezegend

Hoe wel ik positief terugkijk over hoe de bevalling is verlopen en gezegend ben dat Mégan het zo goed heeft gedaan, moet ik wel eerlijk bekennen dat ik mij nog nooit zo naar heb gevoeld na de bevalling. Dat een mens zoveel pijn kan hebben. Ik kon amper het bed uit komen, laat staan lopen. Gelukkig ben ik goed hersteld en bewijst het maar weer hoe sterk wij vrouwen zijn!

TIP: Wat mij enorm heeft geholpen tijdens de bevalling is zo kalm mogelijk te blijven en jezelf bij elke wee te coachen. Zodat je niet in paniek raakt. Dat het pijn doet is een feit, maar de kunst is juist om er naar toe te ademen en te focussen op je ademhaling. Probeer dan ook om zo veel mogelijk, ondanks de pijn, de bekkenbodemspieren tijdens een wee te ontspannen.

Amy, Mégan en Robin
  • Collega Amy is zwanger

    Nesteldrang

    Amy krijgt inmiddels al een beetje last van nesteldrang. Hoog tijd dus om het kinderkamertje aan te pakken. Bekijk snel haar laatste vlog!

    Ontdek meer
  • Collega Amy is zwanger

    Plopjes in mijn buik!

    Inmiddels is Amy al weer 18 weken zwanger. En vannacht maakte ze iets heel speciaals mee. Kijk je mee?

    Ontdek meer
  • Collega Amy is zwanger

    De 20 weken echo!

    Amy is deze week 20 weken zwanger. Tijd dus voor de 20 weken echo! Een spannende echo maar ook heel fijn om haar kleintje weer te zien. Kijk snel mee!

    Ontdek meer