NL

Is het een jongen of een meisje?

Inmiddels is kraamverzorgende Wendy de 20 weken zwangerschap gepasseerd. Tijd voor een nieuwe blog! In deze blog vertelt ze je over de afgelopen maand: Moeders voor Moeders, ups en downs tijdens de zwangerschap en het voelen van de baby. Tot slot verklapt Wendy het geslacht van haar baby. Spannend…

Moeders voor Moeders

Alweer een mijlpaaltje, week 16 is bereikt! Voor de laatste keer zette ik de kannen van ‘Moeders voor Moeders’ aan de deur. ‘Moeders voor Moeders’ is een landelijk actieve organisatie die urine van pril zwangere vrouwen inzamelt. Uit deze urine wordt het hCG-hormoon gewonnen. Dit hormoon wordt door apothekers gebruikt voor het vervaardigen van geneesmiddelen die worden gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen. Stellen met vruchtbaarheidsproblemen worden dus zo geholpen. Wat een super initiatief, vind je ook niet? Toch zijn er nog genoeg zwangere vrouwen die er (nog) niet van op de hoogte zijn. Daarom vraag ik er via deze weg graag wat aandacht voor!

Verder had ik deze week veel last van een behoorlijk trekkende pijn, helemaal onder in de buik. Zou het bandenpijn (een scherpe, onverwachte en stekende pijn) zijn?! De pijn komt door de groei van de baarmoeder of bewegingen aan de banden van de baarmoeder. De pijn gaf ik aan op het werk. Volgende week zou een stagiaire starten, die met mij mee mocht om mij wat werk te ontlasten.

Ups en downs

Na het een aantal dagen wat rustig aan te hebben gedaan, ging ik weer vol moed aan het werk. 17 weken zwanger inmiddels; wat gaat het snel! Samen met een leuke, spontane en leergierige leerling ging ik aan de slag. We verdeelden de taken. Nadat ik weer thuis kwam na een dag werken, voelde ik weer veel pijn in de buik. Zo zie je maar weer… Zwangerschap bestaat uit ups en downs. Mijn ontlasting werkt al een tijdje niet meer zoals het hoort. Dit lukte deze avond ook weer niet, waardoor het me allemaal even teveel werd. De behoorlijke dip zorgde ervoor dat ik mijn moeder huilend opbelde. Ik wist even niet wat ik moest… We hebben even fijn gekletst en mijn moeder stelde me gelukkig gerust. Een dipje hoort er natuurlijk gewoon bij. Ik ben gewoon een mens met zwangerschapsklachten. Mijn hormonen gaan natuurlijk alle kanten op!

Met mijn leerling sprak ik af dat ik geen fysiek zware taken op me nam. Dat betekende onder andere niet stofzuigen en geen zware wasmanden dragen. Hoe blij ik hierbij ook was met mijn leerling, ik vond het lastig om zelf niet alles te kunnen doen. Gelukkig was de leerling heel aardig. Ze hield me goed in gaten of ik niet stiekem iets te veel deed. Samen hebben we een fijne werkweek gehad, waarna ik veel minder last had. Een win-winsituatie dus!

De baby voelen

18 weken zwanger: het was weer tijd voor een controle bij de gynaecoloog. Daar kreeg ik goed nieuws. De bloeddruk was perfect en de leverwaarden waren gedaald. Nu hopen dat het zo blijft… Verder verliep de 18e week heel rustig, zonder bijzonderheden. Dit was in de 19e week wel anders. Toen ik een film keek in de bioscoop, voelde ik iets in mijn buik wat ik nog niet eerder had gevoeld. Het gevoel keerde zelfs af en toe terug… Is dit nu de baby die ik voor het eerst voel? Waarschijnlijk wel, want de volgende dag voel ik het weer. Deze keer voel ik echt een ‘plopje’. Zo bijzonder en zo verliefd!

Blog Wendy
Toen ik een film keek in de bioscoop, voelde ik iets in mijn buik wat ik nog niet eerder had gevoeld. Het gevoel keerde zelfs af en toe terug… Is dit nu de baby die ik voor het eerst voel? Waarschijnlijk wel, want de volgende dag voel ik het weer. Deze keer voel ik echt een ‘plopje’. Zo bijzonder en zo verliefd!“ Kraamverzorgende Wendy

Verder gaat het deze week niet zo goed met mijn rug en bekken. Al vanaf mijn pubertijd heb ik rugklachten, maar daar kan ik prima mee leven. De afgelopen weken heb ik iets meer last van m’n rug, maar daar zocht ik niets achter. Halverwege week 19 straalde de pijn flink uit naar mijn rechterbil- en been. Tijdens het winkelen zorgde een pijnscheut ervoor dat ik even niet vooruit kwam. De volgende dag gebeurde het weer, nog heftiger dan de dag ervoor. Ik werd rood en het zweet brak me uit van de pijn. Toch maar de bekkenfysiotherapeut bellen! Daarnaast ben ik voor nu even van de planning op werk gehaald. Even wachten tot ik bij de fysiotherapeut ben geweest.

En het geslacht is…

De afspraak bij de fysiotherapeut viel precies op de dag dat ik 20 weken zwanger was. Bovendien is het diezelfde dag tijd voor de 20-weken echo. Een spannende dag dus! Gelukkig maakt ons wondertje het helemaal goed. Alles was mooi gemiddeld. Volgens de echoscopiste was het wel lastig om alles te meten, aangezien de baby alle kanten op zwemt. Een kleine druktemaker dus ;-) Bovendien kregen we tijdens de echo te horen of ons eerste kind een jongen of een meisje is. Blij mag ik jullie vertellen dat we een zoon krijgen! We zijn allebei nu al hartstikke verliefd op onze kleine jongen. We konden het dan ook niet laten om na de echo al te gaan winkelen voor jongenskleren.

Blij mag ik jullie vertellen dat we een zoon krijgen!“ Kraamverzorgende Wendy

Na het winkelen moest ik er toch echt aan geloven; op naar de fysiotherapeut. Nog steeds had ik veel pijn. Het lukte me zelfs niet meer om mijn broek aan en uit te trekken. De fysiotherapeut wist meteen wat er aan de hand was. Mijn pijn zit toch in de bekken en het SI-gewricht (ook wel heiligbeengewrichten genoemd). Dit zit er waarschijnlijk al jaren, maar door mijn hormonen uit zich dit in heftige pijn. Wat nu? Rust, rust en nog eens rust. De fysiotherapeut gaat me behandelen om de pijn te verminderen, maar de pijn verhelpen tijdens de zwangerschap lukt niet. Dit antwoord had ik al wel een beetje verwacht, maar wat moet ik nu met mijn werk… Zo moeilijk. Nog nooit in mijn hele carrière heb ik me ziek gemeld, maar nu kon ik het niet meer vermijden. Het besef dat ik voor mezelf én mijn zoon moet kiezen komt steeds meer. Van mijn lichaam heb ik al te veel signalen gekregen, die ik allemaal genegeerd heb. Met een grote brok in mijn keel en natte ogen heb ik mijn werk gebeld en me ziek gemeld.

Volg mijn ervaring

Dat was het weer voor deze maand. Wil je op de hoogte blijven van mijn ervaringen als zwangere kraamverzorgende? Houd mijn blogs in de gaten!

Lieve groetjes,

Wendy, Kraamverzorgende bij ZiNkraamzorg

Heb je de vorige blog van Wendy ook gelezen? In haar vorige blog bereikt Wendy de twaalfde week, vertelt ze over afspraken bij de gynaecoloog en andere zwangerschapsbelevingen.

Lees hier de tweede blog van Wendy